نکات عملی برای بهبود کیفیت قطعات در فرآیند ورقکاری
با توجه به کل فرآیند ورقکاری، الزامات فرآیندی استاندارد تدوین، عبارات بهینه و به صورت موارد واضح整理 شده تا برای استفاده در کارگاه و مستندات مناسب باشد:
انتخاب مناسب فرآیند برش
پس از دریافت نقشههای تولید، با توجه به ابعاد انبساط قطعه و تفاوتهای دستههای تولید، روش برش مناسب انتخاب و طبق الزامات فرآیندی، برش قطعه انجام شود تا دقت لبه برش تضمین گردد.
استانداردسازی انتخاب قالب خم و پارامترها
در عملیات خم، بر اساس ضخامت ورق و نسبت کشش، قالبهای بالا و پایین انتخاب شوند. قالب بالا باید از برخورد و تغییر شکل قطعه با قالب جلوگیری کند و قالب پایین طبق استاندارد ضخامت ورق انتخاب شود تا تغییر شکل خم از مبدأ کنترل گردد.
رعایت ترتیب استاندارد خم
خم ورقکاری به ترتیب از داخل به خارج، از کوچک به بزرگ، از ویژه به معمولی انجام شود تا تداخل عملیات کاهش یافته و ابعاد نهایی و کیفیت ظاهری تضمین گردد.
کنترل دقیق فرآیندهای پرس و پرچ
در عملیات پرس گل میخ و پرچ، با توجه به ارتفاع گل میخ، قالب مناسب انتخاب و سپس فشار پرس تنظیم شود تا اتصال محکم و موقعیت دقیق باشد.
تفکیک فرآیندهای جوشکاری و کنترل موقعیت
فرآیندهای رایج جوشکاری شامل جوش آرگون، جوش نقطهای، جوش CO2 و جوش قوس دستی است. برای جوش نقطهای انبوه، جهت جوش از قبل برنامهریزی و از ابزار موقعیتیابی مخصوص استفاده شود تا یکنواختی و دقت نقاط جوش تضمین گردد.
استانداردسازی فرآیند عملیات سطحی
برای ورقهای مختلف، عملیات سطحی متفاوت انجام شود: ورق سرد ابتدا فسفاته و سپس رنگآمیزی شود؛ ورق آبکاری شده ابتدا چربیزدایی و سپس رنگآمیزی شود؛ قطعات آبکاری معمولی پس از آبکاری نیازی به رنگآمیزی مجدد ندارند.
حفاظت در برابر گرد و غبار در رنگآمیزی و مونتاژ
پس از رنگآمیزی و ورود به مرحله مونتاژ، اپراتورها باید دستکش بپوشند تا از آلودگی قطعات با چربی دست جلوگیری شود؛ قطعات دارای گرد و غبار با تفنگ بادی تمیز شوند تا کیفیت ظاهری حفظ گردد.
بازرسی نهایی و بستهبندی محافظ
پس از اتمام مونتاژ قطعات، هر قطعه از نظر ظاهر، ابعاد و وضعیت مونتاژ بازرسی شود و قطعات合格 در کیسههای مخصوص بستهبندی و مهر و موم شوند تا از خراشیدگی و ضربه در حمل و نقل و انبارداری جلوگیری گردد.
